Ijsselmeermarathon – einer weniger auf der Bucket-list
Ja, es war ein wenig optimistisch zu glauben, dass ich nicht zumindest ein wenig seekrank werden würde, aber so schlimm, dass hätte ich nicht für möglich gehalten.
Am Samstag durfte ich als Wettkampfrichter bei der Überquerung des Ijsselmeeres 2 Schwimmer begleiten. 22 km von Stavoren nach Medenblik, alle halbe Stunde kurz am Boot hängend gefüttert und ansonsten schwimmend, haben die beiden, so wie rund 50 andere Schwimmer, die Strecke in 8 1/2 Stunden hinter sich gebracht. Es ist dabei nur unwesentlich, dass dies keine der 5 “echten” Teilnehmer waren, sondern “nur” des Nebenevents Swimm4brains. Der Erlös von mehr als 135000 Euro und die Leistung im Wasser sind, tief beeindruckend.
Ich auf der anderen Seite, war schon nach einer knappen halben Stunde völlig groggy und nachdem die Trainerin eines der beiden Schwimmer die Fische gefüttert hat, habe ich mich dem auch anschließen müssen. Und war ab da einfach nur noch fertig mit der Welt. So richtig genießen, wie ich es vorhatte, konnte ich den Tag leider nicht.
Unterwegs gab es dann doch die eine oder andere Situation, bei der sich mir die Frage aufdrängte, ob das nicht zu gefährlich ist; die Schwimmer weit weg vom Boot, das Boot kaum manövrierfähig und ein Wellengang, der mir mehr als Windstärke 4 erschien.
Nach mehr als 8 Stunden neben zwei Schwimmern auf (halb-)offener See kam mir dann nicht nur der Gedanke, was diese beiden geleistet haben, sondern auch, welche Leistung es tatsächlich ist, die mein Sohn am kommenden Samstag vollbringen will (auch wenn ich wenig Hoffnung habe, dass das Event bei den Windverhältnissen stattfindet). 1,85 km auf und von offener See an Land schwimmen, dass fragt Mumm (oder Wahnsinn) und dann doch auch Können, von ihm und allen anderen Teilnehmern. Die 7 km Texel nach Den Helder sind dann nur noch die längere Version davon und in einigen Jahren vielleicht auf der Bucket-list meines Sohnes,
Meine Bucket-list hat auf alle Fälle ein Häkchen hinzubekommen: einmal als Official beim Ijsselmeer Marathon dabei sein, ueber das Ijsselmeer segeln (naja, mit dem Motor und 1,5 Meilen/Stunde schnell, darum angeblich so schaukelnd) und Baankamprechter auf einem Juryvorblatt gewesen.
Nächstes Jahr: nein. Vielleicht. Aber wenn, dann nur mit ausgiebiger Vorbereitung, wie man Seekrankheit überwindet.
=============================
Ja, het was een beetje optimistisch om te denken dat ik niet op zijn minst een beetje zeeziek zou worden, maar ik dacht niet dat het zo erg was.
Op zaterdag mocht ik 2 zwemmers begeleiden als wedstrijdjury op de oversteek van het IJsselmeer. 22 km van Stavoren naar Medenblik, elk half uur kort aan de boot hangend eten en anders zwemmend, hebben de twee, net als zo’n 50 andere zwemmers, de afstand in 8 1/2 uur afgelegd. Het is niet relevant dat dit niet één van de 5 “echte” deelnemers was, maar “slechts” van het side event Swimm4brains. De opbrengst van meer dan 135000 euro en de prestaties in het water zijn zeer indrukwekkend.
Ik, aan de andere kant, was na iets minder dan een half uur helemaal suf en nadat de trainer van een van de twee zwemmers de vissen had gevoerd, moest ik meedoen. En vanaf dat moment was hij gewoon klaar met de wereld. Helaas kon ik niet echt genieten van de dag zoals ik had gepland.
Onderweg waren er een of twee situaties waarin ik me afvroeg of dit niet te gevaarlijk was; de zwemmers ver weg van de boot, de boot nauwelijks manoeuvreerbaar en een deining die mij meer dan windkracht 4 leek.
Na meer dan 8 uur naast twee zwemmers op de (half)open zee, heb ik niet alleen nagedacht over wat deze twee hebben bereikt, maar ook wat voor prestatie het eigenlijk is dat mijn zoon aanstaande zaterdag wil bereiken (ook al heb ik weinig hoop dat het evenement zal plaatsvinden in de windomstandigheden). 1,85 km zwemmen op en van de open zee naar het land, dat is wat moed (of waanzin) en dan ook vaardigheid van hem en alle andere deelnemers vraagt. De 7 km van Texel naar Den Helder is dan alleen nog maar de langere versie ervan en staat over een paar jaar misschien wel op de bucketlist van mijn zoon,
Mijn bucketlist heeft in ieder geval een vinkje gekregen: official zijn bij de IJsselmeermarathon, over het IJsselmeer zeilen (nou ja, met de motor en 1,5 mijl/uur snel, dat zou de reden zijn waarom het zo rockend is) en Baankamprechter zijn op een jurypagina.
Volgend jaar: nee. Misschien. Maar als je dat doet, dan alleen met een uitgebreide voorbereiding op hoe je zeeziekte kunt overwinnen.
Discover more from Ulrich N. Fuchs
Subscribe to get the latest posts sent to your email.


